یه مطلب خوب ....
از کتابهای آسمانی (قسمت اول)
اگر برنج بکاری،برنج درو خواهی کرد.
پس لازم است که انسان دائما مراقب گفتار و کردار خود باشد چون کوچکترین عمل او،عکس العملی دارد و به سوی خود او باز می گردد. در واقع اگر نیکی کند به خود کرده است و اگر بدی کند نیز به خود کرده است:
«کسی که تشویق و کمک به کاری نیکی کند،نصیبی از آن برای او خواهد بود و کسی که تشویق و کمک به کار بدی کند سهمی از آن خواهد داشت و خدواند حسابرس و نگهدار هر چیز است.» آیه ی 85 سوره ی نساء
هر فکر،کلمه و عملی که از انسان سر می زند به خود او بر میگردد. بنابراین بسیاری از رنج ها و مصیبت هایی که انسان در این جهان با آن روبرو می شود از نفس خود اوست و خداوند هرگز هیچ ستمی در حق بندگانش نخواهد کرد:
«هر مصیبتی به شما رسد به خاطر اعمالی است که انجام داده اید و بسیاری را نیز خداوند عفو میکند» آیه ی 30 شورا
در واقع به گفته ی کتب آسمانی انسان باید بکوشد تا همه ی اندیشه ها و اعمالش در جهت خیر خواهی و نیک خواهی باشد چون عاقبت همه افکارش به سوی خود او بر میگردد:
«این نیرنگها تنها دامان صاحبانش را می گیرد..» 43 فاطر
موسی(ع) پس از اینکه به طرفداری از یکی از پیروانش فردی را به ضربه ی مشت خود می کشد می گوید: «من برخویش ستم کردم الهی از من درگذر»یعنی انسان هر عملی که در حق دیگری انجام دهد در واقع در حق خود انجام داده است:
« ای مردم شما هر ظلم و ستم کنید منحصراً به نفس خویش کنید.» 23 یونس
قانون عمل و عکس العمل دایره وار و با نظمی شگرف اجرا میشود چرا که به گفته ی کتابهای آسمانی هیچ عدالتی بالاتر از عدالت خداوند نیست:
«انسان هر کار نیکی را انجام دهد برای خود انجام داده و هرکار بدی کند به زیان خود کرده است.»286 بقره
با وجود همه ی مراقبتها گاه انسان ناخواسته اندیشه ای ناصواب در ذهن می پروراند یا با کلامش دیگران را می آزارد در چنین مواقعی چه کسی میتواند انسان را از اثر قانون عمل و عکس العمل در امان بدارد؟:
« آنها که وقتی برخود ستم کنند(مرتکب گناه شوند) به یاد خدا می افتند و طلب بخشش میکنند و کیست جز خدا که گناهان را ببخشد؟..»135 آل عمران
******************************************************************************
2-قانون دوم الهی قانون شکر گزاری است که در همه ی کتب آسمانی مشترک است. طبق این قانون به هنگام سپاسگزاری نعمت های انسان افزوده می شود و هنگام نا سپاسی نعمت از او دریغ می گردد:
«.. شما بندگان اگر شکر نعمت به جای آرید نعمت را می افزاییم و اگر کفر کنید به عذاب گرفتار می کنیم»7 ابراهیم
این قانون احتمالاً از طریق قدرت فکر عمل میکند. به هنگام سپاسگزاری فکر انسان بر روی نعمت و برکت متمرکز می شود و بنابراین نعمت بیشتری را به سوی خود جذب می کند و به هنگام ناسپاسی فکر انسان بر روی کمبودها و محدودیت ها متمرکز می شود و بنابراین مشکلات بیشتری را به سوی خود جذب میکند. در واقع انسان زمانی میتواند به حفظ دارایی خود مطمئن باشد که شکرگزاری کند:
«... و هرکه شکر نعمت حق کند شکر به نفع خویش کرده...»40 نمل
به گفته ی کتب آسمانی خداوند نیازهای ما را بهتر از ما می داند و قبل از آن که چیزی بگوییم آنها را برآورده می کند.در واقع هر آنچه میخواهیم و نیازمند آن هستیم پیشاپیش برای ما آفریده شده است.پس برای به دست آوردن چیزی نباید جنگید.آنچه ما به آن نیازمندیم هم اکنون در اختیارمان است .آنچه باعث شادی انسان می شود به صورت هدیه ی خداوند از ابتدای آفرینش او در اختیارش قرار دارد و وظیفه ی انسان شکرگزاری و استفاده از هدیه ی خداوند است:
«بگو به فضل و رحمت خدا باید خوشحال شوند که این از تمام آنچه گردآوری کرده اند بهتر است»58 یونس
پس تلاش و پشتکار زمانی موثر است که در جهت خواست خدا باشد در غیر اینصورت چه بسا آن چه به دنبالش هستیم به ضرر ما باشد:
«انسان که با شوق و رغبت خیر و منفعت خود را می جوید،چه بسا به نادانی با همان شوق و رغبت شر و زیان خود را می طلبد و انسان بسیار بی صبر و شتاب کار است.» 11 بنی اسرائیل
با چنین تفکری انسان از شر همه ی رقابت ها،حسادت ها و تلاش های بیهوده رهایی می یابد.چه بسا که انسان با اصرار برای رسیدن به خواسته ای موهبتی را از خود دریغ می دارد.یعنی اگر چه با اعتماد به نفس و تلاش و پشتکار میتوان به خواسته هایی رسید اما اگر آنچه به دست می آوریم در جهت خواست خدواند نباشد سبب خوشبختی ما نخواهد شد.پس برای به دست آوردن هیچ چیز نباید بیش از حد اصرار ورزید چرا که زور و اراده ی شخصی هرگز باعث شادی و خوشبختی ما نمی شود.....
منبع:http://anaarian.blogfa.com/
اینجـــــا فقـــط بـــرا خــــودم و دلـــــــم می نویــــســـــم.